ଆମେ ଅନେକ ସମୟର କାମ କରି ସଫଳତାକୁ ଚାହିଁ ବସିଥାଉ। ସଫଳତା ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡୁ। ଆସନ୍ତୁ ଶୁଣିବା ଛୋଟିଆ କଥାଟିଏ।

ସବୁଆଡ଼େ ପ୍ରଚାର ହୋଇଗଲା ଜଣେ ପାଗଳ ନାଚିଲେ କୁଆଡେ ବର୍ଷା ହେଉଛି। ଏହାକୁ ଅନେକ ଲୋକ ସକାରାତ୍ମକ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଆଉ କିଛି ଲୋକ ଥଟ୍ଟା ପରିହାସ କଲେ। କିଛି କଲେଜ ପଛୁଆ ଯୁବକ ଏହାକୁ ଥଟ୍ଟା କରି ସେଇ ଗାଁରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଯେଉଁ ଗାଁରେ ପାଗଳ ଥିଲା। ସେମାନେ ପାଗଳକୁ ନାଚିବାକୁ କହିଲେ। ପାଗଳ ନାଚିବା ଆରମ୍ଭ କଲା। ପାଗଳ ସହ ଯୁବକମାନେ ବି ନାଚିଲେ। କିନ୍ତୁ ବର୍ଷା ହେଲାଣି। ଘଣ୍ଟାଏ ଗଲା ବର୍ଷା ହେଲାନି। ଦୁଇଘଣ୍ଟା ଗଲା ବର୍ଷା ହେଲାନି। ଯୁବକମାନେ ଥକି ପଡ଼ିଲେ। ପାଗଳ କିନ୍ତୁ ସେମିତି ନାଚୁଥିଲେ। ଓଳିଏ ଗଲା ବର୍ଷା ହେଲାନି।

ସାରା ଦିନ ଯାଇ ସଞ୍ଜ ହେଲା ବର୍ଷା ବି ହେଲାନି। ଯୁବକ ମାନେ ବାରମ୍ବାର ଥଟ୍ଟା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ହେଲେ ପାଗଳ ସେମିତି ନଚୁଥାଏ। ଶେଷରେ ନାଚିନାଚି ଥକି ପଡ଼ିଥିବା ଯୁବକମାନେ ସେହି ଗାଁରେ ଶୋଇ ପଡିଲେ। ପାଗଳ ନାଚୁଥାଏ। ବିଳମ୍ୱିତ ରାତିରେ ବର୍ଷା ହେଲା।

ଯୁବକମାନେ ନିଦରୁ ଉଠି ଦେଖିଲେ ବର୍ଷା ହେଉଛି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ପାଗଳକୁ ଡାକି ନିଜ ଗବେଷଣା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଶେଷରେ ଯାହା ନିଷ୍କର୍ଷ ବାହାରିଲା ତାହା ଜାଣିଲେ ଆପଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ। ପାଗଳ ନାଚିଲେ ବର୍ଷା ହୁଏ କି ନାହିଁ ତାକୁ ଜଣା ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବର୍ଷା ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନାଚୁଥିଲା।

ବନ୍ଧୁଗଣ ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଜୀବନରେ ନିଷ୍ଠାର ସହ କାମ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମକୁ ସଫଳତା ନ ମିଳିଛି। କାମ କଲେ ସଫଳତା ମିଳେ କି ନାହିଁ ଆମକୁ ଭୁଲି ଯିବାକୁ ହେବ। ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାମ କରିବାକୁ ହେବ ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଫଳନ ନ ମିଳିଛି। ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଗେଇ ଯିବାକୁ ହେବ ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ନ ପହଞ୍ଚିଛେ।

ମହାକାଶରେ ବିରଳ; ରାଜଧାନୀରେ ପ୍ରବଳ